هزار جهد بکردم که یار من باشی                

مراد بخش دل بیقرار من باشی

چراغ دیده شب زنده دار من گردی                       انیس خاطر امیدوار من باشی

چو خسروان ملاحت به بندگان نازند                  تو در میانه خداوندگار من باشی

از آن عقیق که خونین دلم ز عشوه او                  اگر کنم گله ای غمگسار من باشی

در آن چمن که بتان دست عاشقان گیرند                   گرت زدست برآید نگار من باشی

شبی به کلبه احزان عاشقان آیی                        دمی انیس دل سوگوار من باشی

شود غزاله خورشید صید لاغر من                       گر آهویی چو تو یکدم شکارمن باشی

سه بوسه کز دو لبت کرده ای وظیفه من                     اگر ادا نکنی قرض دار من باشی

من این مراد بخود ببینم که نیم شبی                  بجای اشک روان در کنار من باشی

من ارچه حافظ شهرم بجوی نمی ارزم

مگر تو از کرم خویش یار من باشی

عزيزم تولدت مبارك

من چه در پاي تو ريزم كه پسند تو بود

سرو جان را نتوان گفت كه مقداري هست