ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار                 ببر اندوه دل و مژده دلدار بیار

نکته ای روح فزا از دهن دوست بگو               نامه ای خوش خبر از عالم اسرار بیار

ز شوق روی تو حافظ نوشت حرفی چند

بخوان ز نظمش و در گوش کن چو مروارید 

تا خار غم عشقت آویخته در دامن

کوته نظری باشد رفتن به گلستانها